İnsana motivasyon gerek…

Sevgili Günlük,

21 yıl sonra gözlüğüme veda ettim. Artık gözlerinde denizanası gibi lensleri olan bir insanım. Bir ilk de 21 yıldır ilk kez göz numaramın gerilemesi oldu. Yaşasın! Bunca yıl takabilirim iyim, takamaz mıyım diye boşuna düşünmüşüm. Hayat artık benim için daha net. Lensi asıl bisiklet sürüşlerimde rahat edeceğim için almak istiyordum. Heyhat! Lens aldım ama bu Nuh Tufanı gibi yağmurda bisikletin yanına bile yanaşamadım.

***

Lensli ilk günümde sinemaya gidecektik (Şrek: Sonsuz Dek Mutlu); ama saatini kaçırınca biz de açtık, Fatih Akın’ın “Soul Kitchen”ını seyrettik. Bana biraz “Solino”yu hatırlattı; ama Fatih Akın yine güzel bir şey çıkartmış ortaya. Tavsiye olunur.

***

Taşınmaktan vazgeçtik. Evimizi seviyoruz, sokağımızı (gürültüsüne rağmen) seviyoruz. Yakınımızda tren olmasını, Erenköy çarşısını ve hemen ilerimizdeki çiçek serasını seviyoruz. Evin mutfağını sevmiyoruz. Ama ev sahibi “Mutfağı yaptırırsam kalır mısınız?” deyince yelkenleri indirdik. Ev sahibimiz de bizi seviyor. Bakalım… Yakın gelecekte evi birbirine katacak civcivli günler bizi bekliyor.

***

İşte yazarlık setim!

Bir güzel haber de iç disiplinimle ilgili. Bugün kendimi kampa alıyorum: “Her gün 2000 sözcük kampı.” Başlayıp da süründürdüğüm eğlenceli öykümü eğlenceli bir kitaba dönüştürme maceram başlıyor. Sen misin dalga geçen? Ablam bana NaNoWriMo’nun “The ‘No Plot? No Problem!’ Novel Writing Kit”ini armağan etti. Bundan iyi itici güç mü olur? Bir ay sonra haber veririm…

One thought on “İnsana motivasyon gerek…

  1. Pingback: Bir aylık bir yarışa katılıyorum!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *