Gerçekten de bir anda tersine dönebiliyormuş dünya. Benimki döndü. Hem de arka arkaya iki defa. Bir kere ters dönüp, sonra yeniden ters döndüğündeyse eski haline gelmiyormuş. Mantık da ters işliyor bu noktada.
Önce çok güzel bir haber aldım. Aldık. Yıldıray’la yeni bir yaşam filizlendirdiğimizi öğrendik. Emin olmak için bekledik. Daha emin olmak için testlerden geçtik. Baktık ki bu güzel bir şey, hafta sonu aile fertlerine, dostlara söylemeye karar verdik. Birkaç keyifli gün ani bir kanamayla sona erdi. Kanam ertesinde kendimi ameliyat masasında buldum. Yaşam filizlenmeden çekti gitti yanımızdan. Çok canım yanıyor. Sadece fiziksel olanı kastetmiyorum. Ruh yarası asıl acıtan. İkimizin de canı yandı, yanıyor. Sevgilimin benden istediği tek şey bu acıyı tüketmem. Konuşamadım, yazamadım, ağlayamadım. Şimdi ara ara pörtlüyor bir yerlerden bir şeyler. Pörtledikçe canımı yakıyor. Sonunda kabuk bağlayacak umarım. Her yara eninde sonunda kapanır. Ama izi kalır, o ayrı.
Benim asıl dünyamı tersine çeviren şey bu olaylar silsilesi içinde bedenimde hiç bilmediğim, aklımın ucundan bile geçmeyen bir anormallik olduğunu öğrenmem oldu. Rahmim, böbreğim, mesanem benden habersiz, karnımın içinde bir yerlerde köşe kapmaca oynamışlar meğer. Üstelik ben daha anamın karnında biçimlenirken. Bunların ileriki yaşamımdaki sonuçlarınıysa ilerleyen günlerde çekilecek özel bir ultrasonla anlayacağız. Onun için de beklemem gerek. İşte en kötüsü de öylece oturup beklemek. Sonu belirsiz bir süreçteyim. Ruhum daralıyor. Keşke bahar gelse bir an evvel. Beni rahatlatacak tek şey bisiklet tepesi… bir yokuştan hiç durmadan ve sonunun nerede olduğunu bilmeksizin inmek, inmek, inmek istiyorum.
Tüm bunlar olup biterken yanımda olan aileme ve arkadaşlarıma; elimi tutan, sarılan, telefon eden, mesaj atan herkese binlerce teşekkür. İyi ki varsınız.
{ 9 comments… read them below or add one }
Banu, cok uzuldum, bilmiyordum. Bir yolunu bulurlar eminim. Yani neler neler yapiliyor artik, rahim nakli bile mümkün. O yuzden sıkma canını şimdiden… Çok geçmiş olsun, çok!
Sağol Evren. Ben de bir yol bulunacağını umuyorum/ummaya çalışıyorum. Kendimi kötü hissedince hep bunu tekrarlıyorum.
Geçmiş olsun Cincüce. Kötü günler geçiriyorsun şu an ve dünya tepetaklak… Ama çok uzak da olsam o dünyayı eskisi kadar düzgün yapacak güce sahip bir cin, bir cüce olduğunu biliyorum. Uzaktan konuşması kolay, onu da biliyorum. Geçmiş olsun..
Ozaaan! Taaaa oralardan aramışsınız, Yıldıray söyledi. Çok teşekkür ederim. Anıl’a ve sana kucak dolusu sevgiler yolluyorum. Keşki daha şişman biri olsaydım da daha çok kucağım olsaydı. Umarım en kısa zamanda tam randımanlı bir cin ve cüce olucam.
çok geçmiş olsun.insan ne diyeceğini bilemiyor ama bizim bildiğimiz cincüce hemencecik toparlanıp, bu durgunluğunu üretim olarak ortaya koyar. kendini işlerine verip deli gibi üretir. Dünyanın aynı hızla eski haline dönmesini diliyorum. Gerisi sonra hallolur.
Sevgiler ve dualar bizden size…
Ela, günlerdir duruyordum. Önerin iyi bir motivasyon kaynağı oldu. Düşüncesi bile iyi geldi. Evet, en iyisi bir şeyler üretmek. Gerisi gelir. Teşekkür ederim.
Ah… Cincüce ah… “sizler bir şeyler ters gidiyor… yoluna girinceye kadar…” vs diye yazınca işlerle, projelerle ilgilidir diye düşünmüştüm. Halbuki ne kasırgalar kopmuş dünyanda, çok üzüldüm. Evren’in de yazdığı gibi artık pek çok şey mümkün, umarım belirsizlikler, bekleyişler kısa sürer, her şey olumlu sonuçlanır ve en kısa zamanda bıcır bıcır, cıvıl cıvıl, enerjik cincüce’ye kavuşuruz. Sana ve Yıldıray’a kucak kucak sevgi ve moral yolluyorum.
)
Sevgili Nazan Hanım, keşke hayattaki tek terslik aksajan projeler olsa…Yolladığınız sevgi ve morali kağıttan turnalar getirip bıraktı az önce, teşekkür ederim.
Sevgili Banu,
Çok üzüldüm. Hiç aklıma böyle bir tatsızlık yaşadığınız olasılığı gelmemişti. Mutlaka bir yol bulunacaktır, aksini aklından bile geçirme zaten. En kısa zamanda sağlığına kavuşman ve bu sıkıntılı zamanları geride bırakmanız dileklerimizle. Sana öpücüklerimizi gönderiyoruz.