Bobin Canavarları hayata geçiyor

Çok heyecanlıyım sevgili günlük.

Nicedir hayalini kurduğum, sağa sola çiziktirdiğim, uğruna gidip çeşit çeşit kumaş aldığım, sonra “Yapamıyorum,” diye pes ettiğim canavarlarıma geri döndüm. Daha doğrusu onlar nihayet gelip beni dürttüler. İlk canavarımı sonunda yaptım; kazasız belasız, diktim bitiridm. Adını bile koydum: Adamo!

Dün öğleden sonra bilgisayarım beni deli edince (her işte bir hayır vardır!), “Ehh! Yeter!” deyip, bilgisayarı kapadım. Ayağım masanın altındaki koca kumaş kutusuna takıldı. Eğilip şöyle bir baktım. Arkamı döndüm; ütü masası zaten açık, hazırda bekliyordu. Hemen solumdaki dikiş masasının üzerindeki, ablamın bana bıraktığı dikiş kutusu göz kırptı ve bir hışım annemin yanına gittim: “Nasıl kalıp çıkarıcam ben?

Annem bulunmaz nimettir. Kendisi eski bir dikiş öğretmenidir. Ne var ki, öğretmenlik yaptığı yıllarda onlarca öğrenci yetiştiren annem, beni yetiştirememiştir. Çünkü ben onu deliye çeviririm hep. neyse, bu sefer çok sakin, çok usludum. Annemden birkaç öneri aldım ve tekrar odama kapandım, çizdim, kalıpları hazırladım. Sonra baktım ki oldular, onları kalın kartona aktardım. Sonra açtım kumaşı, gözümü karartım ve yallah! Kesiverdim. Akşam yemeğinden sonra bir posta daha oturdum, diktim, diktim… Gözler, ağız, dişler derken parçalar tamamlandı. Sıra hepsini birleştirip içini doldurmaya geldi. Onu da bu öğleden sonra hallettim ve “Bobin Canavarları”nın ilki doğdu.

Sırada çizimleri tmalanan 6-7 canavar daha var. Yavaş yavaş onlara da girişip burada paylaşacağım. Biraz sabır… Haydi bakalım, rastgele! Daha eritilip bitirilmesi gereken metrelere kumaş beni bekliyor.

 

6 thoughts on “Bobin Canavarları hayata geçiyor

  1. Ne guzel seyler yapiyorsun, iyi ki bozulmus bilgisayar yav. Adamo’ya bittim. 🙂 ellerine saglik, devamini da merakla bekliyorum. Anneye de selam, sevgi…

  2. Pingback: Ve Cincüce sonunda harekete geçer.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *