Arayı açmışım ayol!

Yahu bu ne gevşeklik, ne aylaklık.

Günler olmuş, bir ay geçmiş, buralara uğramaz olmuşum.

Vallahi farkında değilim, billahi değilim. Bilgisayarın önünde mümkün olduğunca az vakit geçirmeye çalışıyorum, o ayrı. Zaten istesem de geçiremiyorum. Uzun uzun oturunca, göbek içi canlısı beni itip kakmaya başlıyor.  Bir Dolap Kitap zaten sürüyor, haftada bir de Blogcu Anne’ye misafir oluyorum. Daha da başka bir şey yazmıyorum. Bebik gelmeden yazılıp çizilmesi, yetiştirilmesi gereken işler var bir de. Haftada bir radyoya, iki kere de atölyeye gidiyorum, o kadar…

Göbek demişken, karnımda koca bir top var. Bakıp bakıp şaşırıyorum. Eskiden küçük boy pilates topu gibiydi. Şimdi içi su dolu balon gibi oldu. Lıkır lıkır dalgalanıyor. Bir iki gündür de içerdeki bücür alenen topuğuyla kanırtıyor. Tepsin tepsin diye can atıyordum; şimdi tepiyor sağolsun, iyi güzel hoş da, artık hafiften can yakmaya başladı.

Son günlerde pek uyku çöker oldu. Doğumdan önce insana bir enerji gelirmiş. Herkes öyle diyor. Valla ben karpuz gibiyim şimdilik. Demek doğuma daha var.

İşte havadisler bu kadar. 21 Aralık’ta kıyamet kopmazsa, sonra görüşürüz.

2 thoughts on “Arayı açmışım ayol!

  1. 🙂 Benim bazı resimlerimde herkes balon sanıyordu önümdekini:)
    zaman nasıl geçti ben anlamadım… bıdığım 1 yaşına girdi…
    hamileliğin bana göre en güzel kısmı hareketleriydi…
    sağlıkla doğurursun inşallah…

  2. Ben de yatarken karnımın üzerine kumandayı koyuyordum, en küçük hareketleri bile gözlenebiliyordu fıkır fıkır. Sonlara doğru da ayakkabılarımı komik akrobasi hareketlerine rağmen tek başıma giyememek önceleri canımı sıksa da, kendimi Külkedisi gibi hissetmeme neden olmuştu. Hareketli bebek sağlıklı olur derler. Hadi bakalım, sağlıkla, keyifle geçsin bu son haftalar… Sevgiler.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *