Silkelenme zamanı

silkelenme zamani 1

Yazmaya yazmaya köreliyor insan. Her gün zihnimin içinden onlarca düşünce uçuşuyor. Şunu yazmalıyım, buna ifrit olmalıyım mutlaka diyorum. Sonra bütün o düşünceler uçup kayboluyor. Boşuna dememişler “Söz uçar, yazı kalır,” diye.

Guçi hayatıma sevimli bir darbe indirdi. Daha hâlâ toparlanamadım. Bu şekilde uykusuz kalmaya devam ettikçe de toparlanacağa benzemiyorum. O yüzden toparlanmayı beklemenin bir anlamı olmadığını anlayıp zorla da olsa harekete geçmeye karar verdim.

Biraz zor oluyor, ama bir süredir tekrar bir şeyler çizmeye başladım. Bana uzun zamandır pek çok kişi söyleyip duruyordu, “Bir daha ne zaman Moli&Olaf resimleri yapıp satacaksın?” diye. Sürekli erteliyordum. Guçi’den sonra ertelemenin suyu çıktı. Yeter ayol! “Alın size Moli’li Olaf’lı resimler!” diyerekten başladım çizmeye. Lakin, öyle bir oturuşta çıkmıyor bu resimler. Gönül ister ki öyle olsun. Ama ne mümkün? Tam Tayga’yı yatırıp masanın başına oturuyorum, “Vik!” Tam tekrar uyuttum sanıyorum, “Vik!” Haydiiii… Koştur, koştur yemek hazırla, yedir, altını yıka… “Hah, şimdi belki uzun uyur da bitiririm resmi,” diyorum (evet, her uyku öncesinde bu dileği ısrarla dileyip evrene doğru hızlıca savuruyorum), hemen masa başına koşuyorum. Boyalara elimi attığım anda…. “Vik!” 🙂

silkelenme zamani 2

Bir resmi bitirmek hiç bu kadar uzun sürmemişti sayın seyirciler. Büyük bir şey olsa içim yanmayacak. El kadar resim. Valla büyük emek var bu minicik resimde. Biraz çizim, biraz, boyama, bolca tükürük, biraz süt, biraz kaka, en tatlısından onlarca kıkırtı…

Bu arada blogu da biraz elden geçirip, derleyip toplamaya niyetliyim. Planım kasım ayından itibaren Moli&Olaf resimlerini, belki Kedimiyo resimlerini de satışa çıkarmak. Yaptıkça da sunmaya devam etmek. Gittiği yere kadar. Bir yandan da, polimer killerimi çıkarıp onlarla da bir şeyler yapmaya niyetliyim. Evde bebek varken, normal kille çalışmaya mecburen bir süre ara verdim. Atölyeye de gidemiyorum bu sene. Çamuru özledim.

Haydi bakalım. Rast gele!

4 thoughts on “Silkelenme zamanı

  1. Amanıııın çok sevindim. Ben de daha önceki resimleri kaçırdığım için hala üzülüyordum. Hatta bu paylaşımları gördükçe “Banu acaba satar mı” diye soracaktım ama utandım 🙁
    Ben ilk müşteri olmak istiyorum, Kedimiyoları da merakla bekliyorum.
    Ellerine sağlık, ne kadar emek verdiğin anlaşılıyor zaten.
    Umarım kısa sürede kavuşuruz resimlere 🙂
    Sevgiler ve teşekkürler..

    • Bir şeyler yapıp satma konusunda o kadar beceriksizim ki Esra, bir türlü cesaret edip de harekete geçemiyorum. Bu sefer kararlıyım ama!
      bakalım kasıma kadar işleri kotarabilecek miyim? 🙂

      • Anladığım kadarıyla sen çekiniyorsun yaptığın şeyleri satarken. (Ben de sormaya çekinmiştim 🙂 Sanırım zamanla alışılabilir bir şey bu hele ki kendi tarzını oturttuktan sonra. Çünkü zaten çok güzel işler yapıyorsun yani kaba tabirle sen “gel vatandaş” demesen de vatandaş seni bulacaktır.. Umarım kasım ya da senin için en uygun olan zamanda ürünleri bizimle paylaşırsın..Zira fotolara bakıp bakıp iç geçirenler var burada unutma 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *