40 hafta

Uzun zamandır yazmıyorsam nedeni var. Bu gebelik hayli zorluyor bu sefer beni. Bilgisayar başına oturup da iki satır bir şey yazmak saatler sürüyor. Biraz oturuyorum, duramıyorum, kalkıyorum. Yarın 40 hafta doluyor. Bu sıralar doğurabilirim yani. Kısacası, maceranın sonuna geldik ve ben bu maceranın en muhteşem anını  dün yaşandı. Dün ben yıllardır hayalini kurduğum bir şeyi gerçekleştirdim. Hiç çocuğum yokken, bir gün çocuğumun olup olmayacağını düşünmediğim zamanlardan beri merak ettiğim, gerçekleştirmek istediğim bir hayaldi bu: Hamileyken denize girmek! Annem bana 7 aylık gebeyken denize girmiş. O zaman yaşadığı hissi anlata anlata bitiremezdi. “Nasıl hafiflemiştim, bir anda bütün o vücut yükü kaybolmuştu,” der dururdu hep.

Guçi’ye hamileyken yazın zaten göbeğim yoktu ve ben zaten denize gidememiştim. Mici’ye hamilelikte ise yaz gelmeden doğuracaktım ve ben hayalimi yine gerçekleştiremeyeceğim diye dertleniyordum. Ama Mayıs ayı gelip çatınca “Dur yahu, biz artık İzmir’de değil miyiz?” dedim. Yıldıray “Dergiyi matbaaya yollayalım, seni denize götürücem,” diye söz verdi. Lakin bir türlü başaramadık. Ya fırtına çıktı çok yağmur yağdı, ya ben kendimi iyi hissetmedim ya da gidip de denizi dalgalı bulunca giremeden döndük. Sonunda dün Guçi’yi uyudu ve biz benim hayalimi gerçekleştirmek için gizlice evden kaçtık.

Dün kendimi koca göbeğimle suda buldum! Dünden beri yüzümde nasıl bir sırıtma var anlatamam. Ve evet, annemin dediği gibi oldu. O koca göbek bir anda ortadan kalktı. Yüzdüm, yüzdüm, yüzdüm… Aylar sonra ilk kez yüzükoyun durabildim. Ve su muhteşemdi. Hava biraz serinceydi ama kimin umrunda. 🙂
40 hafta

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *