Mutlu olmak = Vicdan azabı

İnsan mutlu olunca vicdan azabı duyar mı? Vicadanı sızlamasın diye onu mutlu eden şeylerden kaçar mı? Ben tam olarak böyle gelgitler yaşıyorum epeydir. Hangimiz yaşamıyor ki? Böyle her şeyin b.k gibi yaşandığı bir ülkede artık neye üzüleceğimiz bilemezsek, her olayın arkasında art niyet ararken, herkesi kötü bilirken, üstelik kötülerin ellerini kollarını sallayarak gezindiğini görürken, paranoyayla sarınıp sarmalanmışken kolay değil ki mutlu olmak.

Harry Potter serisinde Voldemort güçlendikçe büyücüler dünyası nasıl da biçim değiştirmeye başlamıştı… Harry’nin 11 yaşında aldığı çağrı mektubuyla adım attığı sihir dünyası ilk başta nasıl da ışıl ışıldı. Ama 4. kitabın sonundan itibaren işler değişmeye başlamıştı. Voldemort güçlendikçe yandaşları da güçlenmişti. Sihir Bakanlığı yavaş yavaş tavır değiştirmeye başlamış, son bölümdeyse artık işler iyice çığırından çıkmıştı. Doğru, dürüst, her şeyi usulünce yapan biriyseniz bu dünya artık size göre olmuyordu. oyunuzu kötülükten yana kullandıysanız arkanız sağlamdı. J. K. Rowling bir fantezi dünyası yaratmış olabilir; ama dediği şeyler ha sihirbazlar ve cadıların dünyasında olmuş, ha bizim dünyamızda, çok da fark etmiyor aslında.Ben kendi küçük dünyamda oğullarımı büyütür, hayallerimi paylaştığım eşimle güzel işler yapmaya çalışa durayım, yaşadığım topraklarda hiç güzel şeyler olmuyor. Kendimi tamamen kapatmak, kaçmak, görmemek, duymamak istiyorum; olmuyor. Bir Dolap Kitap diye bir şey var hayatımızın tam ortasında. Bizim sanal evimiz. Bizi mutlu eden şeylerle tıka basa dolu orası. Ama Harry Potter dünyasındaki ruh emiciler oraya bile sızmaya çalışıyor. Tuhaf bir ruh hali içindeyim. O tam olarak nasıl tanımlar hislerini bilmiyorum; ama ben kendi adıma, sanki mutlu, eğlenceli, komik çocuk kitaplarından söz edersem mutsuz çocuklara ihanet edecekmişim hissi yaşıyorum.

Resim yapıp, minyatür kitap yapıp, origami yapıp insanları mutlu etmek istiyorum. Çünkü bunları yapınca mutlu oluyorum. hayatım beni mutlu eden bu küçük şeylerle dolu olsun, böyle sürsün istiyorum. Ama söz gelimi Instagram’da “Bakın ben bunu yaptı!” diye bir şeyler paylaşmak şımarıklık gibi geliyor. Çünkü o sırada İstanbul’un orta yerinde bomba patlatılmış oluyor mesela. Ben yaptığım origamiyi göstersem de, göstermesem de insanlar ölüyor. Ben güzel çocuk kitapları hakkında yazsam da, yazmasam da çocuklar karaya vuruyor.

Ne yapmalıyım? Okumayayım mı? Kâğıt katlamayayım mı? Boyalarla oynamayayım mı? Ben bunları yapmasam da çocuklar acı çekmeyecek mi? Öte yandan bir yanım da avazı çıktığı kadar bağırıyor: BIRAKMA SAKIN! İNADINA YAP! Neyse ki, ne zaman gri bulutların içine dalsam o ses daha da çok bağırıyor. Onu dinliyorum. Çünkü biliyorum ki belki de sırf ben o kitabı çok beğenip hakkında güzel şeyler söylediğim için birisi gidip o kitabı okuyacak. Belki de bir çocuk sırf ben önerdim diye okuyacak onu ve belki hayatı değişecek. Sırf paylaştığım bir origami yıldız yüzünden birisi de denemek isteyecek bunu. Hiç bir işe yaramayan bir minicik minyatür kitap bir insanı gülümsetecek. Zaten onları da bu işe yarasın diye -gülümsetsin diye- yapmıyor muyum?

Ben mutsuz olursam nasıl mutlu çocuklar yetiştirebilirim? Onlar için güzel şeyler üretmeliyim. Kötülükle mücadele etmenin bir de bu yanını görüp öğrenmeliler. her şeye rağmen umuttan vazgeçmemek gerektiğini onlara öğretebilmem için, her şeye rağmen umuttan vazgeçmemeliyim.

Öyleyse inadına devam…

3 thoughts on “Mutlu olmak = Vicdan azabı

  1. Ne kadar haklısın..
    benzer mi bilmiyorum ama ben de dün bir şeyler yazmıştım.
    haberimin olmamasına üzülmüştüm bazı şeyelrden ama haberim olunca da nefes alamıyorum, gri duyguya kapılıyorum. öteki türlü de bencilim gibi geliyor.
    öyle iki aradayım esasen.
    inadına okumak ve paylaşmak gerek değil mi?

  2. Aynen bende böyle hissediyorum. Hatta bu hafta yazdığım kitap yazısını, tam da o gün patlama olduğundan yayınlayamadım. Toplum olarak iyi şeylere ihtiyacımız var, hem de çok. Dediğin gibi mutlu çocuklar yetiştirmek için mutlu olmak lazım, becerebildiğimiz kadar artık 🙁

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *