Babanın Şarap Çanağı

Geçen hafta Urla’da bağ bozumu vardı. Geçen sene de düzenlenmişti. Biz Mici o sıralar çok minnoş olduğu için ucundan şöyle bir bakıp dönmüştük; ama Urla Meydanı’nda kurulan pazarda üzümden dışında her şey (imitasyon deri çanta dahil) görünce bu sene gidesim gelmedi açıkçası. Ama bağ bozumu kapsamında bir etkinlik olduğunu duyunca benim kulaklar dikildi tabii. Kuşçular Köyü’ndeki Atölye Kırmızı “Babanın Şarap Çanağı” başlıklı bir torna eğitimi düzenleyeceğini duyurmuştu. Köy yolu üstündeki Kırmızı Kafe gelip geçerken dış duvarındaki rengarenk seramik saksılar ve “Bisikletlilere İndirim” tabelası yüzünden dikkatimizi çekerdi de bir türlü gitme fırsatımız olmamıştı. Fırsat bu fırsat deyip cumartesi sabahına rezervasyonumu yaptırdım.

Böylece hayatımda ilk kez torna başına oturdum. Tam da bu aralar kafayı seramikle bozmuşken, torna da alır mıyım, almaz mıyım, yapabilir miyim diye düşünüp dururken…
Bir saatlik ders yetmedi tabii. Torna çekmenin zor olduğunu biliyordum; ama bu kadar zorlanacağımı tahmin etmemişim. Çamur bunca yıl onu ihmal ettiğim için bana küsmüş. Ben de pek heyecanlıydım. Bir türlü zaptedemedim. amanın, ellerim nasıl kasıldı, ah o parmaklar kazık gibi oldu resmen. Torna Ustası Tamer Bey “Sizde panik atak mı var?” diye sordu; halimi düşünün! Bir de utandım ki sorma.

İki tane obje yaptım. Kurumaları için bırakıp akşamüstü eve döndüm. Ama nasıl iyi geldi anlatamam.
Pazar sabahı erkenden bu sefer maaile gittik. Guçi tornayı çok merak ediyordu zaten; ama tahminimin aksine çok da yanaşmadı. Onun yerine bir parça çamurla oynadı. “Termit yuvası” yapmışmış. Kurusun diye bekliyor şimdi.
Gidince ortalık sakinken yine tornaya oturdum. Bir gün önceye göre daha rahattım; ama çok acelesi ve rahatsız bir tip olduğum yine çıktı ortaya.

Bütün işler yeterince kuruyunca bir de objelerin alt kısımlarını tornada düzeltme faslı vardı ki en zor kısmı bence buydu. Sonuç olarak, çok zorlandım. Günün birinde torna alırsam kim bilir kaç yüz deneme sonra ortaya düzgün bir iş çıkarabileceğim. Ama bu küçük etkinlik karar vermemi sağladı. Evet, torna da alınacak o atölye.

Bu etkinliğin bana asıl katkısı kendim hakkında düşünmemi sağlaması oldu. Hal ve gidişim, gerginliğim, aceleciliğim. Kendimi de bir tornaya oturtmam gerektiğini; bende de rötuşlanması gereken çok şey olduğunu fark ettim bir kere daha. Zaten biliyordum da bu sefer gözüme gözüme soktu o dönen çark.
Hâlâ düşünüyorum. Bununla ilgili de yazmak lazım.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *