Kutu kutu pense

Kutu kutu pense,

Elmamı yerse

Arkadaşım Miiiğg-ros,

Bana koli verse…

Evet, gündemimiz bu. Yıldıray eve heyecanla geldiyse, anlıyorum ki Migros’tan çikita muz kolisi bulmuş.Hatta bugün plastik kasa alıp gelmiş! Ben de o sırada evdeki kolileri doldurmakla meşgul oluyorum. (İtiraf etmeliyim ki ara sıra evdeki iki yavru Gremlinimi de kolilere tıkmak, ağızlarına koli bandı takmak istediğim anlar oluyor!) Muhallebicinin kolilerini birkaç kere doldurup boşalttığımız için oraya da uğruyoruz ara sıra. Kolinin dayanıklısı makbul. Küçük koli mi almalı, büyük mü bulmalı? Böyle küçük hesapların peşindeyiz. Ya, işte böyle sevgili günlük… Bunlar bizim küçük mutluluklarımız.

kutu kutu pense 1

Yıldıray’ın temsili

Hâlâ taşınamadık. Ama arkadaşlarımız sağ olsunlar, bize arabalarını ödünç veren iki aile sayesinde epey git gel yaptık evler arasında. Kitaplarımızın neredeyse hepsi gitti. Böylece kitapları stratejik noktalara yerleştirdik evde. Yoksa o işi nakliyecilere bırakırsak ağır küfür yeriz. (Bundan önceki tüm taşınmalarda eşek ölüsü gibi koli taşıyan nakliyecilerin ahı tutuyor ki, biz böyle birkaç yılda bir taşınıyoruz.)

Kitapların bir kısmını satışa çıkardığımı söylemiştim. Okullara ve kütüphanelere gidecek çocuk kitaplarını kolilemeye başladım. Evde kalan son kitaplar ise atölyeye gidecek grupta… (Atölye cephesinde de işler fena değil. Tuvaletin yapılması ve pencere doğramalarının boyanması kaldı. Şubat içinde taşınırım.)

kutu kutu pense 2

Benim temsilim

Konmari usulü giysi ayıklama işi bitti. Annemin eşyalarını toparlamaya başladım. Çocukların oyuncaklarına bile ucundan giriştim. (Arada çaktırmadan atıyorum bir şeyler.) Ev eşyasından ayıklamacalara başladım. Yeni evin mutfak dolaplarını boyadım (son bir kat daha atılacak.) Evdeki geridönüştürülebilir malzemelerin listesini çıkardım ve yeni evde nasıl işlevlendirebileceğimizi planladık. Yeni evde adeta bir Martha Stewart, efendime söyliyim ye nevi Derya Baykal olacağım. Ha bire bir şeyleri boyayıp, kaplayıp, yeni işlev verme derdindeyim. Sürekli yeni bir şey ortaya çıkarıp Yıldıray’a “Bunu napıcam biliyo musun?” diyorum. O da alıştı artık; “Boyayacak mısın?” diye biliveriyor hemen.

Kutu Trolleri - Taşındıktan sonra bizim çocukların temsili

Kutu Trolleri – Taşındıktan sonra bizim çocukların temsili

Şimdi bir de palet peşindeyiz. Bize birkaç tane palet lazım. Şu ahşap yük paletlerinden. Neden diye sormayın. Bir bulalım da…

Taşınmaları severim. Ama hayatımda ilk kez bu taşınma bende heyecan yaratıyor. Sanırım her şey bakış açısından bitiyor.

Bahar temizliği zamanı ve KonMari 101

Baharın gelmesine daha var gerçi ama bu 2017 beni fazla gıdıkladı. Bir şeyler yapasım vardı. Neydi, neydi? derken durup kendimi dinledim. “At,” dedi içimdeki ses. “At, ayıkla, eksil, azal…” Sonra devam etti: “Sadeleş, tazelen, kendine çekidüzen ver.”
Evde radikal bir şeyler yapmam gerekiyordu. Son aylardaki kötümser ruh halimden sıyrılmam gerekiyordu. Hani derler ya insanın kafasının içi nasılsa masası da öyledir, diye. İşte benim masam hep dağınıktı; toplasam da dağılıyordu. Ama son aylarda işler iyice çığırından çıktı. Masamın halini bir görseniz… Annemin hastalandıktan sonra her şeyi boşladım. Bir yandan da -özellikle atölyeyi tuttuğum günlerden itibaren- savaşma isteği var içimde. Bu istek arttıkça, içimdeki o sesi duymaya başladım işte: “Ayıkla, temizlen, azal, küçül, sadeleş…”

Sonra geçenlerde aklıma kim bilir ta ne zaman bir yerlerde adını duyduğum bir isim geldi: Konmari. Hemen araştırmaya giriştim. Bu aslında Marie Kondo isimli bir Japon’un adının kısalmasıymış ve bu abla hayatını düzenlemeye adamışmış. Koşa koşa gittim, “Hayatını Sadeleştirmek İçin Derle, Topla, Rahatla” adlı kitabını da sipariş ettim. Kitap gelene kadar da internette gezinmeye devam ettim ve gerçekten işe yarar bir metot olup olmadığını anlamaya çalıştım. Edindiğim izlenim insanların hayatlarının gerçekten de değiştiği. Ama bu tamamen halkla ilişkiler çalışması da olabilir. Ya da metodu uygulayan insanların KonMari’nin iddia ettiği gibi hayatlarının geri kalanında aynı sistemle devam edip etmediklerini bilmiyorum. İşin aslı çok da umursamıyorum. İhtiyaç duyduğum bir şeyler vardı ve KonMari şimdilik bunun yanıtı oldu.

Origami yapmayı seviyorum ama günün birinde giysi katlamayı da seveceğimi söyleseler gülerdim. Fotoğraf: The Times

Origami yapmayı seviyorum ama günün birinde giysi katlamayı da seveceğimi söyleseler gülerdim. Fotoğraf: The Times

Peki KonMari metodu nedir?

Aslında Kondo’nun söylediği temel şey şu: 1) Fazla olanları atın. 2) Kalanları nereye yerleştireceğinizi belirleyin. “Bu iki temel kuralı uygularsanız eviniz zaten bir daha dağılmaz,” gibi bir iddiası var Konmari’nin.  Atma faslında da kriter söz konusu nesnenin size haz verip vermediği. Özetle, çok seviyorum dediğin bir tişört aylardır dolabın dip köşelerinde duruyorsa ve sen onu en son ne zaman giydiğini anımsamıyorsan o tişört artık sana haz vermiyordur. Gerçekten ihtiyacın olsaydı zaten onu orada unutmazdın. Öyleyse at!

Metodun bir diğer önemli kısmı evi oda oda değil de, nesneleri kategorilere göre ayıklayıp düzenlemek. Düzenlemeyi mekan bazında yaptığımızda oranın kaçınılmaz olarak yeniden dağılacağını iddia ediyor. Tek mekanla uğraşmanın dikkat dağıtıcı olduğunu söylüyor. Ki bence gerçekten de öyle. Bunu şimdi fark ediyorum. Eskiden derin temizliklere girişirdim ve kendimi sürekli amaçtan sapmış, ayıkladığım şeylere bakarken, okurken vs. bulur ve çoğunu da atmaktan vazgeçerdim. Zaten işin sonuna doğru üstünkörü yapar bitirirdim. Diğer yerleri de sonra yaparım deyip aylarca yanına yanaşmazdım.

Peki KonMari ne yapıyor? Kategorilere göre temizleyin diyor. Bunun için de değiştirilmemesi gereken bir kural belirlemiş ve kategorilerin sıralamasını yapmış:

  • Giysiler
  • Kitaplar
  • Kâğıtlar (fatura, garanti belgesi, broşür, notlar, vb. belgeler)
  • Komono yani muhtelif ögeler (“komono” Japonca’da küçük eşya, ıvır zıvır, çerçöp gibi anlamlara geliyormuş.)
  • Duygusal ögeler (Fotoğraflar, mektuplar vs.)
Konmari 1

KonMari medoduna göre giysileri belli bir biçimde katlayarak yerden tasarruf ediyorsunuz ve her şeyi aynı anda görebilme şansınız oluyor. Görsel: JujuSprinkles.com

Giysiler ayrılmayı en kolay başardığımız grupmuş. Yani bu grupla ısınma turu atıyoruz. Sonra işler giderek zorlaşıyormuş. İnsanların atmaya en az kıydıkları duygusal ögeler temizliğinin son aşamasını oluşturuyor. Bana kalırsa “komono” denen kısım da hayli kanlı geçen bir aşama. Zira evdeki neredeyse hemen her şey bu grupta: Kozmetik ürünleri, CD ve DVD’ler, elektronik eşyalar, kırtasiye malzemeleri, hobi malzemeleri, mutfak eşyaları vs.

Bakalım bizde de o kadar kanlı geçecek mi? Çünkü ben bir haftadır giysileri ancak bitirdim. Çocuklardan fırsat buldukça yapabildim gerçi ama yine de bu kadar uzun süreceğini tahmin etmiyordum. Bir sonraki aşama kitaplar. Biz evde bugüne kadar çok kitap ayıkladık ama biriktikçe birikiyor. Şimdi yine acımasız davranma zamanı. Gerisi de bakalım nasıl gelecek…

Önümüzde bizi bekleyen bir taşınma var. Diğer eve çok az eşya götürmek gibi bir niyetimiz var. Giysiler, kitaplar, mutfak eşyaları ve ıvır zıvırı ayıklama konusunda çok kararlıyız.  Ama şunu söyleyebilirim, ilk defa bir taşınma öncesi stres yaşamıyorum. Zihnen organize olunca işler farklı oluyormuş demek ki.

Kitabı henüz tamamlamadım. Evi ayıklamayı henüz bitirmedim. İkisini eşzamanlı ilerletmeye çalışıyorum. Sonunda test edip onaylayacak mıyım, yoksa çuvallayacak mıyım acaba? Bakalım nasıl olacak?

Marie Kondo’nun web sitesine göz atmak isterseniz buraya tıklayın.
Metotla ilgili fikir almak için Pinterest’te azıcık gezinmeniz yeterli. Benim KonMari panom ise şurada.