Dönüm noktası

Bugün umuyorum ki son kez, son bir işlem için hastaneye gidiyorum.

Bugünden sonra, alacağımız sonuçlar, raporlar vs. bizim için bir dönüm noktası olacak.

Hastane maceramın bugünden sonra noktalanmasını diliyorum.

Ve o dönüm noktası her ne ise, güzel bir yöne doğru gitmesini diliyorum. Hem umut hep vardır öyle değil mi? Bazen umutsuzluğa kapılsam bile, sonradan fark ediyorum ki, o minicik umut kırıntısı bir köşeye saklanmış bekliyor. Eninde sonunda işe yarayacağını bilerek bana güven veriyor.

Bizim için güzel şeyler dileyin, olur mu?

Güle güle son tatil

Yılın son tatili az önce arkamızda kaldı. Pazartesi sendromu da neymiş, şu an pazartesi sendromunun babası pazar sendromundan muzdaripim. Oldum olası sevemedim şu pazarları. Renksiz, ruhemici bir gün. Çoğu zaman tabii… Mesela işe gitmiyorsan güzel olabiliyor. Ya da evden çalışıyorsan… Tüm günlerinin mülkiyeti ve kullanım hakları sadece ve sadece sana aitse…

Bayramda süper asosyal günler geçirdim. Evden o kadar az çıktık ki… Kütüphanelerin düzenlenmesi çilesi büyük ölçüde bitti. Şimdi elden çıkaracağımız kitaplara bir çözüm bulmakta sıra. Bekleyiniz!
Continue reading