Ne kadar zamanımız var?

Çocukluğumdan beri kendime programlar, çizelgeler yaparım. Günlük, haftalık… “Şu saatte şunu yapacağım, haftada üç kez mutlaka bunu yapacağım, sabahlarımı filanca işe ayıracağım…” vs der dururum. Sonra da bir noktada (hem de işin oldukça başında bir noktada) çuvallarım. Saatlerle sınırlanmak beni sıkıyor. Bu aslında çok normal. İşi belli bir sürede yapmaya çalışmak, yetiştirememe kaygısı derken, durup dururken saçma sapan bir stresin altına giriyorum. Program yapmasam? Ee, onu da denedim. Bu kez de boşa geçen zamanın ardından dövünüyorum. Bunun orta noktası yok mu?
Continue reading